نامه‌ای مهم به تمام پدر مادرها

نامه‌ای مهم به تمام پدر مادرها

پدر مادر بودن زنگ زدن هر یک ساعت یه بار برای اظهار نگرانی نیست!

پدر مادر بودن این نیست که بچه نتونه باهات درد دل کنه. چون سرزنشش میکنی یا راهنمایی غلط میکنی.

پدر مادر بودن این نیست که تله‌های روانی خودت رو، به بچه هم منتقل کنی و یه عمر مصیبت بکشه بخواد ازشون رها بشه.

پدر مادر بودن این نیست که دخترت ازت بترسه و نتونه راجب رابطه عاطفیش باهات صحبت کنه!

پدر مادر بودن این نیست که مذهبی که داری رو به زور بخوای تو مغز بچه ات تزریقش کنی!

پدر مادر بودن این نیست که منت بذاری بابت انتخابی که کردی برای بچه دار شدن و بخوای سر هر کاری که برای بچه‌هات میکنی، سرشون منت بذاری که من اینکارو برات کردم. اون کارو کردم. بچه خودش خواست بدنیا بیاریش؟ یا خودت خواستی؟ حالا پای انتخابت نباید وایسی؟

پدر مادر بودن این نیست که از بچت تعریف نکنی و بهش تایید ندی.

پدر مادر بودن این نیست که به خاطر توهم بزرگ و کوچیکی، وقتی کار اشتباه انجام میدی، ازش عذرخواهی نکنی. چون حس میکنی جایگاهت خدشه دار میشه.

پدر مادر بودن این نیست که بهش زور کنی زودتر ازدواج کنه تا از مسئولیتش رها بشی!

این نیست که از دخترت توقع داشته باشی تا قبل ازدواج از زندگیش لذت نبره و باکره بمونه!

این نیست که به بچت زور کنی رشته ای رو بخونه که تو فکر میکنی خوبه و درسته.

به نوشتن خیلی علاقه‌دارم. بهم آرامش میده. مثل موسیقی و فیلم و سریال. از وقتی یادمه راحت می‌‍‌نوشتم. برام سخت نبود چیزی که تو فکرم میگذره رو با کلمات بیان کنم. تلاشم اینه خودسانسوری نکنم تا جایی که بدبخت نشم! ساده و شفاف بنویسم. هرجا نیاز باشه دستوری می‌نویسم و هرجا بخوام، شکسته و عامیانه. برای این دوگانه نوشتن هم، دلایل خودم رو دارم. گاهی عامیانه نوشتن، خیلی بهتر احساسات رو منتقل می‌کنه. گاهی رعایت دستور نگارش فارسی و دوری از شکسته‌نویسی، باعث میشه جدی بودنِ مطلب مشخص باشه. انتخاب خودم، اگه مجبور نباشم، عامیانه و شکسته نوشتـنه. ولی به اجبار در دستوری نوشتن هم، مهارت دارم.

2 دیدگاه روشن نامه‌ای مهم به تمام پدر مادرها

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

فوتر سایت

سایدبار کشویی